Кафана, посматрана кроз антрополошку и социолошку перспективу, представља јединствен простор у којем се преплићу музика, гастрономија, локални обичаји, усмена традиција и друштвени ритуали, стварајући важан механизам очувања културног идентитета и колективног сећања. SIG би кроз интердисциплинарни приступ истраживао локалне кафанске традиције, аутохтону храну и пиће, музичко наслеђе и различите моделе кафанског друштвеног живота. Посебан значај имао би теренски рад, као основни метод непосредног упознавања и документовања ове живе културне праксе. На тај начин чланови не би били само посматрачи традиције, већ њени активни учесници и чувари, уз пуно поштовање највиших стандарда теренског истраживања, нарочито у погледу репрезентативности узорка.